|
وقتیکه خورشید به پیشواز شب می رود؛
و کو چه از صدای پای آخرین عابر تهی می شود؛
با کوله باری از غم و درد می روم؛
وتو را با تمام خاطرات دیرین ،
در میان کو چه های ساکت شهر تنها میگذارم .
گریه نکن! ای وارث شکوفایی باران!
من باید بروم؛ تا با غم غریبی خویش،
غم غربت را از جداره های دل عا شقان بزدایم؛
اما بدان! نبض خاطرم هر لحظه
به یاد تو می زند....
لباس تیره ای از توی گنجــــــــــــه
بده ای مهربون تا من بپو شــــــــم
تو مشک و پر بکن از آب چشمــه
کـــــــــه در راه سفر راحت بنو شم
همه با هم غریبن توی این شهــــر
می رم تا با غم غربت بجوشــــــــم
خدایـــــــــــــا با دلم غربت رفیقــ-ـه
خدایا بــــــــا دلم غربت رفیقـــــــــه
غریبون با دل من غمگســــــارند
با درد غربت من سازگـــــــــــــارند
در غربت به روم بسته نمی شـــــه
کسی از درد من خسته نمی شـــــه
خدایا با دلم غربت رفیقـــــــــــــــــه
با اینکه عازم شهر غریبــــــــــــــم
دلـــم راضی به این رفتن نمی شـه
چمـــــــــــــــدونم ازین درد غریبــی
دیگه حاضر واسه بستن نمی شــه
چه سختــــه بی بهونه گریــه کردن
چه سختــــــــه روز آخر دل بریــدن
برای یه مسافر روز رفتـــــــــــــــن
چه سختـــــه توی غربت دلسپــردن
خدایــــــــــــــــا با دلم غربت رفیقــه
نکن گریه واســــــــــه تنهایی مـن
نذار بار غم و بر روی دوشــــــــــم
همه با هم غریبن توی این شهــــر
می رم تا با غـــم غربت بجوشـــــم
خدایا با دلـــم غربت رفیقــــــــــــــه
خدایا با دلـــم غربت رفیقــــــــــــــه
دانلود
|