همه عمر برنـــــدارم سرازین خمار مستــــــی

که هنوز من نبودم که تو در دلــــم نشستــی

تو نه مثل آفتابــــــی که حضـــــور و غیبت افتد

دگران روند و آیند،تو همچنــــان که هستـــــی

چه حکــــایت از فراقت کـــه نداشتــــــم ولیکن

تو چــــو روی بـــاز کردی در ماجــــرا ببستـــی

نظری بــــه دوستــــان کن که هزار بار از آن به

کــــــه تحیتی نویســــی و هدیتی فرستــــی

دل دردمند مـــــــارا که اسیر توست یـــــــــارا!

به وصال مرحمی نه!چو به انتظـــار خستــــی

نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هیجـا

تو که قلب دوستـان را به مفارقت شکستـــی

برو ای فقیــــه دانـــــــا به خدای بخش مــــــارا

تو و زهد پارسایی من و عاشقی و مستـــــی

دل هوشمند باید که به دلبـــــری سپـــــــــاری

که چو قبله ایت باشد به از آنکه خودپرستـــی

چو زمام بخت و دولت، نه به دست جهد باشد

چه کنند اگر زبونــــــــی نکنند و زیر دستـــــــی

گله از وفــــــــــای یاران و جفای دوستـــــــداران

نه طریق توست سعدی!سرخویش گیر،رستی

دانلود